Biliyorum, birbirimizle alakamız yok. Ortak tarafımız yok denecek kadar bile yok. İki dakika oturup herhangi bir konudan bile konuşamıyoruz. Eeeeee? Ne peki? Sabahtan akşama kadar kıskandırma oyunları, sabrının son sınırını görme oyunları, küçük jestler, küçük dokunuşlar, dein bakışlar... Tamam da ne?
Biliyorum, sen de o değilsin aslında. Belki de sadece bi rüya, sadece bir heves, sadece bir takıntı ya da işe koşarak gelmek için kafamda yarattığım bir umutsun. Hiçbirşeysin bir an, bir an herşeysin... Ama herşeye rağmen, içinle dışınla, dokunuşunla bakışınla, özleminle, huysuzluklarınla, jestlerinle, umursamaz tavrınla, gizli gizli bana bakışlarınla, hepsiyle, bu sensin, çok güzelsin...
Umarım beni ararsın en kısa zamanda da, yüzüm biraz da olsa güler.
18 Temmuz 2009 Cumartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder